Goodbye Swaziland

20 04 2018

Hey allemaal!

Met een beetje vertraging komt hier mijn laatste blog over Swaziland (of eSwatini vanaf nu, aangezien de koning gisteren tijdens de viering van zijn 50ste verjaardag en 50 jaar onafhankelijkheid deze naam introduceerde). Ik ben welgeteld drie dagen thuis en heb nauwelijks een momentje gehad om even te wennen aan het terug in België zijn. De voorbije twee dagen ben ik dan ook meteen gaan solliciteren om daarna te horen gekregen te hebben dat ik volgende week meteen van start mag gaan! Weinig rust dus voor mij, maar misschien niet zo slecht… zo moet ik momenteel niet te veel denken aan het gemis van Swaziland en alle mensen daar die mij zo nauw aan het hart liggen! Want het gemis is er zeker!! Ik zou meteen terugvliegen als ik kon…

Maar jullie zijn natuurlijk benieuwd hoe mijn laatste weken in Swaziland zijn verlopen. Wel, deze zijn voorbijgevlogen!! Elk moment dat ik had, probeerde ik bij de jongens en meisjes te zijn aangezien ik besefte dat het wel eens de laatste keer zou kunnen zijn dat ik iedereen zou zien. Om van alle jongeren afscheid te nemen organiseerde ik voorbije zaterdag een filmnamiddag in Bosco Hall. Hier is een zaaltje dat je een beetje het gevoel van een cinema kan geven :D. Aangezien iedereen hier ook heel graag frietjes eet, bestelde ik frietjes voor iedereen bij de Fish and chips. Daarnaast kreeg iedereen een Russian (soort worst) en heel veel snacks… Oh en natuurlijk op het einde een stukje cake (geen feestjes zonder cake hier!). Het was een geweldige dag, maar ook heel erg stresserend en heel erg druk! Achteraf hoorde ik wel van heel wat jongeren dat ze het superleuk vonden, dus dat geeft altijd een leuk gevoel!!

Ook in de kleuterschool, kleuteropleiding en brugschool was het vorige week tijd om afscheid te nemen! Aangezien ik het vorige week ook heel erg druk had om de projecten rond te krijgen ben ik helaas minder aanwezig kunnen zijn dan gepland. Dit zorgde er jammer genoeg voor dat ik donderdag niet aanwezig was bij de kleuteropleiding, waar de studenten blijkbaar een verrassingsafscheidsfeestje voor mij hadden gepland 😦 :(. Dit was echt wel erg om te horen. Zij hadden verschillende cadeautjes voor mij, die ik vrijdag van de directie heb gekregen. Ik ben toen meteen hen gaan opzoeken in de lessen die ze nog hadden om hen ontzettend hard te bedanken!!! De leerkrachten van de kleuterschool heb ik gelukkig wel dag kunnen zeggen, wat resulteerde in een hele fotoshoot 😀

Tot slot heb ik natuurlijk nog heel wat te vertellen over de projecten!! Allereerst nog eens een hele dikke merci voor iedereen die ons financieel een handje geholpen heeft. Oorspronkelijk was het plan om twee irrigatiesystemen op te bouwen in twee verschillende huizen en nieuwe tafels en banken te voorzien in de studieruimte van één huis. Wij deden heel wat oproepen voor centjes en vreesden niet genoeg te hebben. Wat bleek… we hebben meer kunnen doen dan oorspronkelijk gepland EN ik heb alles nog kunnen meemaken in mijn laatste week!!! Dat is natuurlijk super nieuws, want nu heb ik jullie heel wat foto’s te tonen! Ik liet jullie op facebook al wat foto’s zien over de opbouw van het irrigatiesysteem. Intussen zijn beide irrigatiesystemen opgebouwd en klaar om in werking te treden!! Ook omtrent de tafels en banken probeerde ik jullie reeds zoveel mogelijk up to date te houden. De afspraak was dat deze klaar zouden zijn op donderdag en jawel… volgens mij werkten ze tot de laatste minuut, maar vrijdagochtend konden we ze meteen gaan ophalen!!! Het was nog een beetje spannend of ik ze ook daadwerkelijk in de studieruimte zou zien, aangezien het een heel werkje zou zijn om de andere tafels en banken van de grond te verwijderen. Maar ook dat is gelukt!! En de jongens zijn er erg blij mee!

Nu zijn jullie waarschijnlijk nieuwsgierig… wat dan met het overige geld?? Wel, in twee van de residentiële huizen vonden wij dat de tv-ruimte er erg armzalig bijlag. Er waren nauwelijks banken om op te zitten en als deze er al waren, waren ze kapot of enorm hard. Wij besloten dus om voor beide huizen met de extra centjes een comfortabele zetel aan te kopen. Daarnaast is er 1 huis zonder tv, wij hadden nog net genoeg centjes over om ook dit voor hen aan te schaffen!! We kregen enorm veel bedankjes van iedereen en ik wil deze heel graag doorgeven aan jullie, want zonder jullie hulp was dit ons niet gelukt!!!

Advertenties




5 04 2018

Hoi hoi!!

Deze blogpost begin ik meteen met goed nieuws. Vorige keer vertelde ik jullie namelijk over de nood aan meer sponsorgeld, opdat de twee projecten waarmee we aan de slag wilden gaan verwezenlijkt konden worden. Deze keer kan ik jullie meedelen dat beide projecten gestart zijn!!!

Vandaag kon ik al een kijkje gaan nemen bij enjabulweni, waar één van de irrigatiesystemen opgebouwd wordt. Er werd reeds heel wat aarde uit de weg geruimd, opdat deze namiddag de eerste laag beton gegoten kan worden. Met betonblokken zal een platform gebouwd worden waarop de tank plaats zal nemen. Deze moet hoger geplaatst worden opdat geen pomp nodig is om het water eenvoudig naar de tuin te leiden.

Eens de betonlaag af is zullen we ongeveer een week moeten wachten opdat deze goed kan drogen. Terwijl zal ook in Fairview het tweede irrigatiesysteem op poten gezet worden! Hopelijk verloopt alles vlot, dan kan ik sowieso één volledig irrigatiesysteem zien vooraleer ik terug naar België vertrek!

Ook het tweede project konden we gisteren het startsignaal geven! Vanaf vandaag zullen de nieuwe tafels en banken uit het stevigste hout gefabriceerd worden. Dit gebeurd volledig binnen MYC, aangezien er binnen het skills center een houtafdeling bestaat. Ik probeer morgen de houtafdeling zeker eens een bezoekje te brengen om een kijkje te nemen hoe het met onze tafels en banken staat! Via facebook kunnen jullie de evolutie van de projecten mee opvolgen!

Natuurlijk is het hier ook zonet Pasen geweest! Anders dan in België betekent dat hier geen vakantie (wel een verlengd weekend). Het is gek om te beseffen dat ik zowel Kerst als Pasen zover van huis heb gevierd. Op Paasmaandag zijn we net zoals op Kerst met de jongens van het project naar Mlilwane gegaan. Jep, hier was het alweer tegen de 30 graden! Een hele dag zwemmen en braaien, zo vierden wij Pasen. Op Pasen zelf ging ik met enkele vrijwilligers naar een foodfestival, georganiseerd door één van onze vrienden hier. Ook hier aten we braai, dronken we cocktails en luisterden we naar heel wat livemuziek!

Ook donderdag en vrijdag waren ze hier vrij, dus gingen we ook op zoek naar een fijne daginvulling. Samen met de vrijwilligers en nog wat andere mensen zijn we nog eens gaan hiken, we beklommen de shiva’s breast en konden genieten van een prachtig uitzicht wanneer we de top bereikten!

Tot slot komt het einde nu helaas wel echt in zicht. Het is dus tijd om een afscheid te beginnen plannen. Ik zal voor alle jongeren van het project een filmnamiddag voorzien, waarbij iedereen kan genieten van hapjes en drankjes! Laat ons hopen dat dit een fijne afsluiter van mijn periode wordt!!

Tot gauw!





Het einde in zicht :(

21 03 2018

Hey!

We zijn alweer bijna drie weken verder. Deze keer is het heel wat stiller in ons huisje terwijl ik deze blog schrijf. Lianne en Sharon vertrokken voorbije weekend namelijk terug naar Nederland. Geen leuk moment, want dat wilt zeggen dat ook mijn periode in Swaziland stilletjes aan op zijn einde komt. Lianne en Sharon zijn momenteel alweer terug in Nederland en hebben al hun warme kleren terug mogen bovenhalen. Gelukkig kan ik nog een kleine maand genieten van al mijn kleedjes en topjes!

Door het vertrek van Lianne en Sharon was voorbije weekend erg druk! Zij organiseerden een braai voor alle jongeren. Bijna iedereen was erbij, super dagje!! Ook de laatste filmavonden werden gedaan, opdat uiteindelijk het afscheid kon volgen.. Een moment waar zowel vrijwilligers als jongeren enorm naar opkijken. Het sfeertje dat er hing zorgde er dan ook voor dat ik mijn afscheid (dat er algauw aankomt) nog zoveel mogelijk probeer te verdringen.

Voorbije week zorgden we ervoor dat het reïntegratieplan afgerond werd. Er is nu een volledig document opgesteld, waaraan de organisatie in de toekomst hopelijk veel aan zal hebben! Ook mijn dagindeling ziet er alweer ietsje anders uit. Nu Lianne de libraryklassen niet meer kan doen, neem ik deze volledig over samen met Kia. Maandag, dinsdag en woensdag staan dus in het teken van deze lessen. Woensdag (na de libraryles), donderdag en vrijdag breng ik op de kleuterschool door.

29467856_10215451399187289_5034180615600078848_o

Zoals velen van jullie waarschijnlijk al weten zijn er twee projecten waar wij mee bezig zijn. De eerste is het opzetten van een irrigatiesysteem. We besloten om in twee van de huizen van MYC een dergelijk systeem te installeren. Deze zou ervoor zorgen dat regenwater efficiënt opgevangen wordt en vervolgens gebruikt kan worden om het hele jaar door een tuin met allerlei gewassen te onderhouden! Momenteel is hier namelijk niet voldoende water voor voorhanden! Heel wat mensen stortten reeds centjes om ons bij dit project te helpen. Ondertussen is het geld dan ook overgemaakt naar de organisatie, opdat volgende week de nodige materialen aangekocht kunnen worden! Als alles vlot verloopt zal het irrigatiesysteem over twee weken geïnstalleerd worden!! Ik zorg er zeker voor dat hier foto’s van gepubliceerd worden.

Voor het tweede project echter hebben we jullie hulp nog nodig!!! Elk huis van MYC heeft een studeerruimte. Deze ruimte wordt dagelijks door de jongeren gebruikt, aangezien educatie erg serieus genomen wordt en zeer waardevol is voor de toekomst van deze jongeren. Deze studeerruimtes zijn echter in zeeeer slechte toestand! Zo vind je banken waar je enkel nog maar op een ijzeren frame kunt zitten, tafels waar stukken uit zijn,… Aangezien in deze ruimtes zoveel uren worden doorgebracht lijkt het ons heel belangrijk dat deze vernieuwd kunnen worden! Het plan is om de banken en tafels volledig te vervangen. Zoals sommigen van jullie waarschijnlijk reeds op facebook zagen hebben we nog heel wat centjes nodig om te verwezenlijken! Heel wat mensen deden reeds een bijdrage, waardoor bijna 1/4 van het totale bedrag is ingezameld, waarvoor heel veel dank!!! MAAR we zijn er nog niet… met nog maar enkele weken te gaan voor mij dringt de tijd enorm. Heel graag zou ik er nog bij zijn om het project te verwezenlijken! We hebben jullie hulp dus enorm hard nodig! Elke euro die je kan missen betekent hier een enorm verschil. Wil je graag een donatie sturen dan kan dit op het volgende rekeningnummer: BE02 9731 8056 6140

Alvast heel erg bedankt!! Ik probeer jullie zo goed mogelijk op de hoogte te houden!

Groetjes Annelien en tot gauw!





Vernieuwde planning, kleren en marimba!

5 03 2018

Hey daar!

Het is alweer véél te lang geleden! Maar hier krijgen jullie toch nog eens een update over hoe mijn dagen er de laatste tijd uitzien! Ik kan je alvast één iets vertellen: er zijn nauwelijks momenten waarop ik even helemaal niets te doen heb.

De laatste weken probeerde ik voornamelijk terug een routine in mijn dagen te krijgen. Vorige keer vertelde ik jullie dat ik misschien computerlessen zou geven aan de studenten in de kleuteropleiding. Aangezien er geen computerleerkracht was heb ik deze lessen de voorbije twee weken inderdaad op mij genomen. Ook de les omtrent gezondheid was tijdelijk niet voorzien van een leerkracht, waardoor ik ook deze samen met Sharon op mij nam! Intussen is er terug een leerkracht voor beide vakken, waardoor ik terug op zoek kon gaan naar een andere dagindeling. De computerleerkracht gaf wel aan dat het een extra hulp zou kunnen zijn als ik hem af en toe bijsta in zijn lessen, dus ik wacht nog even af wat daaromtrent juist verwacht wordt van mij.

Daarnaast ben ik ook heel erg druk bezig met het neerzetten van een reïntegratiebeleid voor de organisatie. In een eerdere blog legde ik jullie waarschijnlijk al uit dat na overleg de organisatie besloot Sharon, Lianne en mij hier graag rond aan het werk te zien. Na heel wat interviews kregen we een idee van wat reïntegratie in deze organisatie betekent. Van daaruit gingen we aan de slag om dit op papier uit te werken en ideeën hieromtrent toe te voegen. Deze week was onze eerste grote vergadering over het plan dat reeds op papier staat. Het is nog maar een eerste versie, waaraan nog erg veel aanpassingen gedaan kunnen worden, maar hopelijk is het een begin van een plan die algauw door de hele organisatie gekend is en strikt kan opgevolgd worden.

Zo’n twee weken terug werd onze vrijwilligersgroep ook wat uitgebreid! Er kwamen twee meisjes aan uit Finland, die hier drie maanden zullen doorbrengen in het teken van hun studie. We probeerden hen reeds rond te leiden door de stad, namen hen mee naar Swazi Candles, introduceerden hen aan een deel van de jongeren,… Het doet erg denken aan onze eerste weken in Swaziland! Zij hebben namelijk nog geen planning, waardoor hun dagen voornamelijk bestaan uit wachten, wachten en nog eens wachten. Over twee weken echter zijn we alweer met vier vrijwilligers, aangezien Lianne en Sharon dan terug naar Nederland zullen vertrekken. Jawel… de eerste zes maanden zitten er dan al op!! Ongeloofelijk hoe snel dat ging. Dat betekent ineens ook dat er op dat moment nog maar 1 maand rest voor mij. Het is een heel erg gek idee dat ik Swaziland dan achter mij zal moeten laten, maar ik ben ook wel volledig klaar om in het werkleven te stappen! In de weinige vrije momenten die ik heb probeer ik dan ook alvast mijn CV in orde te brengen en vacatures in de gaten te houden!

In mijn vorige blog vertelde ik jullie ook over het feit dat ik alle kleren die door mijn ouders meegenomen waren per maat had gesorteerd. Samen met de kleren die Lianne aangekregen had stelden we pakketjes samen voor elke jongere van het project! Intussen zijn deze pakketjes ook allemaal rondgedeeld. Iedereen was heel blij met de kleren die ze ontvingen! Tegenwoordig zien we dan ook heel wat jongeren met gekende kledingsstukken rondlopen!! Ik wil iedereen die kleren doneerde via deze weg dan ook nog eens heel erg bedanken. Wanneer wij namelijk iets niet meer mooi vinden, het beu gedragen zijn of het gewoon niet meer in de mode is, wordt het vergeten in een hoekje van onze kledingkast. Jullie kledingsstukken krijgen een heel nieuw leven bij de jongeren van MYC, en ik kan jullie verzekeren dat de ze hier niet in een vergeten hoekje terecht zullen komen!

Ten slotte was er het voorbije weekend een marimba-optreden! Dit is sowieso heel erg fijn om bij te wonen, maar deze keer was toch wat extra speciaal. Lianne, Sharon en ik moesten ook twee nummertjes brengen. Ondanks heel wat foutjes in onze liedjes, hebben we er zeker van genoten!

 

 





Back to work

24 01 2018

Hallo!

Lang geleden, maar ik ben hier nog steeds! Zoals ik vorige keer vertelde ben ik samen met Lianne en Sharon Zuid-Afrika gaan verkennen! De voorbije weken was het hier namelijk zomervakantie, wat ervoor zorgde dat de meeste jongeren van het project thuis waren, de scholen waren ook toe en ook de office was een tijdje toe. Weinig te beleven hier, dus het ideale moment om zelf eventjes een break te nemen.
We wilden graag zoveel mogelijk van Zuid-Afrika zien, dus kozen we ervoor een auto te huren. Met deze auto zijn we heel wat plaatsen afgegaan van het oosten (Durban) tot het westen (Kaapstad) van Zuid-Afrika! Om terug te keren namen we de Shosholoza nachttrein naar Johannesburg, gekend om zijn vertragingen. En ja hoor met 6 uur vertraging kwamen we uiteindelijk na 32u reizen aan in Johannesburg! Foto’s volgen nog!

Na een vermoeiende reis kwamen we vrijdag terug in ons thuisstadje aan. We werden meteen overwelmd met informatie, er waren namelijk heel wat veranderingen gebeurd terwijl wij weg waren. Zo was het eerste schokkende nieuws dat de special needs class er niet meer is. Volgens de overheid was namelijk het papierwerk niet helemaal in orde. In de special needs class kregen zo’n 15 leerlingen de kans om op hun eigen tempo, met meer individuele begeleiding progressie te maken. Voor velen van hen was deze klas cruciaal voor hun ontwikkeling, aangezien naar leerproblemen, mentale/fysieke beperkingen in Swaziland nauwelijks omgekeken wordt. Wat er nu met deze leerlingen zal gebeuren is een vraag dat ons erg bezighoudt!

Vrijdag wilden we ook meteen terug wat jongens zien dus liepen we langs enjabulweni. Daar kregen we te horen dat er slechts twee jongens waren. Al de andere jongens waren ofwel thuis ofwel in één van de andere huizen. Het enjabulweni huis zou met nieuwe jongeren opgevuld worden. Dit nieuws kwam heel onverwacht. Van verschillende mensen kregen we te horen dat de jongens die nog thuis zijn, niet meer terug zouden komen. Gelukkig bleek dit achteraf gezien niet helemaal te kloppen. Een deel van de jongens zagen we intussen wel terug, maar een deel zouden wel echt geen deel meer uitmaken van het project 😦

Deze week gingen de scholen terug open. Dit zou normaal betekenen dat we ons vaste programma terug opnemen. Doordat de special needs class nu gesloten zal zijn is dit helaas niet mogelijk. We zullen dus op zoek moeten naar een andere weekinvulling. Vermoedelijk sta ik de komende maanden nog deels in de kleuterschool. Ook ga ik kijken wat mijn mogelijkheden zijn om meer te helpen bij het lesgeven in de kleuterjufopleiding. Ik kreeg van de leerlingen van vorig schooljaar een typisch Swazi-geschenkje, dus ik moet het wel goed gedaan hebben :D. Verder kijk ik of ik Lianne kan helpen in de brugschool, zij werkt met alle klassen rond ‘lezen’. De vrijwilligster die haar normaal hielp startte namelijk haar studies in Zuid-Afrika. Het carepoint zal ook nog verder lopen, enkel zal er gekeken moeten worden op welke dag(en) dit mogelijk zal zijn. Ten slotte kijken we samen met de organisatie of we verder kunnen samenzitten omtrent het uitbreiden en verbeteren van hun reïntegratieplan.

Voorbije weekend was superfijn! We wandelden helemaal tot Sikunjana (één van de huizen waarin nu heel veel jongeren verblijven). We konden zo wat bijpraten met de jongens en hebben heel wat gekaart met hen! Het was zo fijn dat we de volgende dag nog maar eens tot daar gewandeld zijn! De jongens hebben mij ineens op mijn meest onflaterendst gezien, aangezien het superwarm is en wandelen tot daar betekende dat ik met een knalrood bezweet hoofd aankwam!

De komende dagen worden voor mij heel erg druk! De school startte al, maar de leerkrachten komen pas volgende week. Dit wilt zeggen dat er de komende dagen wel kleuters zullen zijn, maar geen leerkrachten. Last minute hoorde ik dat ik een programma voor hen moet voorzien, maar ik heb nog geen flauw idee hoeveel er zullen zijn en de kans is groot dat een deel van hen geen Engels spreekt. Dat wordt spannend!
Voor dat ik jullie laat nog snel even goed nieuws! Na 4 maanden hebben we eindelijk een auto gekregen. Nu kunnen we alle huizen doorheen de week bezoeken en moeten we geen geklaag van de jongens meer aanhoren :D. Ennn na 4 maanden ga ik eindelijk mijn ouders nog eens zien!! Komende zondag komen zij eraan en zal ik hen hier alles laten zien!

Tot snel!





Christmasfeelings… of niet echt?

21 12 2017

Ho ho ho!

Allereerst wens ik iedereen een hele fijne kerst en een goed Nieuwjaar toe! Dit jaar verlopen de feestdagen voor mij iets anders dan andere jaren. Met 30 graden voelt de aanloop naar Kerst jammer genoeg een heel stuk ongezelliger aan! Hier en daar zie je wel een kerstboom staan, maar deze brengt helaas niet helemaal het kerstgevoel naar boven.

Met het kerstweekend dat eraan komt hebben we wel heel wat te doen. Samen met enkele oud-vrijwilligers, die hier vast wonen, hebben we twee kerstdiners. Op kerst zelf organiseren wij overdag een ‘kerstfeestje’ voor MYC-jongeren die kerst niet met hun familie kunnen vieren. Daarnaast is het plan het feestje ook open te stellen voor kinderen en jongeren die op straat leven en dus geen onderdeel vormen van MYC. We willen heel wat eten voorzien om hen ook een leuke dag te bezorgen dus we hebben nog heel wat inkopen te doen!

De voorbije twee weken zijn we ook druk bezig geweest! We wilden graag proberen meer te betekenen gedurende de periode dat we hier verblijven. We zijn dan ook gaan nadenken welke zaken op organisatorisch vlak volgens ons geoptimaliseerd kunnen worden. Het reïntegratieplan trok onze aandacht. Wanneer jongeren in de residenties van MYC worden opgenomen is het voor iedereen duidelijk dat er een moment komt waarop zij MYC terug zullen moeten verlaten. Momenteel is hieromtrent echter niets gedocumenteerd. Iedereen heeft een globaal idee hoe deze reïntegratie ongeveer verloopt, maar door het gebrek aan duidelijkheid merk je ook bij de jongeren dat hier veel onzekerheid rond heerst. Na met de directie samen te zitten kregen we goedkeuring om ons te verdiepen in hoe reïntegratie momenteel verloopt binnen MYC en hoe deze eventueel beter zou kunnen verlopen. Voorbije week zijn we dan ook volop bezig geweest met het interviewen van mensen om de basis van het reïntegratieplan duidelijk te krijgen. Ons plan is om de maanden die ons nog resten te gebruiken om dit plan goed te documenteren en te proberen aanpassingen door te voeren. Hoe dit allemaal verder zal verlopen vertel ik jullie hopelijk in de komende blogberichten!

Maar eerst is het ook voor ons tijd voor vakantie! Na het drukke Kerstweekend vertrek ik dinsdag samen met Lianne en Sharon naar Zuid-Afrika. Hier zullen we enkele weken met de auto van Durban tot in Kaapstad reizen! Er staan heel wat leuke plekjes op het programma dus wij kijken er enorm hard naar uit!

Groetjesss





Zomervakantie in zicht.

11 12 2017

Hallo!

Deze keer snel terug een blog want de voorbije week is drukker geweest dan verwacht. Ik heb dus weer wat verhalen voor jullie!

Laat ik beginnen bij vorige week vrijdag… een topdag!! Een oud-vrijwilliger sponsorde een uitstap voor alle jongeren naar Mlilwane park en ook wij waren erbij! Mlilwane park is een nationaal park met heel wat dieren en daarnaast is er ook een zwembad te vinden. Deze laatste was de hoofdreden voor ons bezoek want het was warm warm warm (zo’n 33 graden). Bijna alle jongeren waren aanwezig, wat zorgde voor heel wat interessante gesprekjes en de mogelijkheid om wat banden te scheppen met jongeren die ons nog niet zo goed gekend waren. Onderweg naar het zwembad zagen we zebras, aapjes, krokodillen en een soort van hertjes! Ten slotte was er ’s middags ook een braai (barbeque) voorzien, waardoor we heerlijk gegeten hebben! Ik durf het de fijnste dag tot nu toe in Swaziland te noemen!! Achteraf gezien was het ook de laatste dag om de meeste jongeren nog eens goed te spreken, want anders dan in mijn vorige blog beschreven kregen we plots te horen dat alle jongeren 6 december weg zouden zijn.

 

Maandag werden reeds een deel van de jongeren naar huis gebracht door het social welfare team, om de vakantie daar door te brengen. Op dinsdag werd aan ons voorgesteld of we mee wilden jongeren afzetten. Dit leek ons wel een leuk idee, want zo zouden we van enkele jongeren kunnen zien waar ze vandaan komen. Lianne en ik gingen met de pick-up mee die vrij ver jongeren moest afzetten, aangezien wij nog niet veel van Swaziland gezien hadden. Sharon bleef met een andere pick-up in de buurt van Manzini. Wij zaten al vaak vannachter in een pick-up, maar dit was toch nog wel een ander avontuur! Toen de pick-up nog leeg was kozen we de beste plekjes uit, maar hier kwamen al snel 6 kinderen, 6 dozen States (soort van rijst gedoneerd door Amerika), nog wat etenswaren en heel wat plastiek zakken en rugzakken bij in. Alhoewel we intussen al heel wat beperkter waren in ruimte, zaten we nog redelijk comfortabel. Halfweg kwamen we aan de kant van de weg de familie van één van de jongeren tegen. Wij dachten: dit wordt even goeiendag zeggen en doorrijden… Maar nee, vijf minuten later werd de hele familie in de reeds volle laadbak bijgepropt. Bewegen was geen optie meer… de rest van de rit waren wij sardientjes.

Bij één van de meisjes die we afzetten kregen we ook de kans om snel een kijkje in het huisje te nemen. Daar verschoten we toch wel even. Ze vertelde ons dat ze samen leefde met haar grootmoeder en haar oudere broer, maar het huisje waarin ze leefden was niet meer dan 10m²! Toen we binnen keken zagen we slechts één eenpersoonsbed en twee matjes op de grond liggen en dat nam al bijna de gehele ruimte in beslag!

De rest van de week hadden we vanalles en niets te doen. We aten cake met Father Tim, aangezien hij jarig was, we hadden heel wat meetings en brainstormden over wat we de komende weken kunnen betekenen voor het project nu bijna alle jongeren naar huis zijn voor de zomervakantie.

Tot slot is het ook fijn om jullie wat op de hoogte te houden van wat ik in mijn vrije tijd doe. Zo volbrachten we voorbije zondag een serieuze hike! We werden meegevraagd om de Sibebe Rock te beklimmen en zagen dit als een kans. Er werd ons verteld dat de wandeling zo’n 3.5u zou duren dus dat zagen we wel zitten. Achteraf gezien duurde de wandeling 6u, was het 33 graden en moest er vaak meer geklauterd dan gewandeld worden, door alle rotsen waarover we moesten zien te geraken! Het was een hele ervaring. Ik kijk alvast uit naar de volgende hike! Dit weekend zijn we naar een foodtruckfestival geweest! Via via kenden we de persoon die dit evenement mee organiseerde waardoor we zeker een kijkje wilden nemen. Eens aangekomen waren we volop op zoek naar de trucks… Maar nee dit bleek een foodtruckfestival zonder trucks :D. Het was wel een heel gezellige dag!!

Ik probeer voor ik naar Zuid-afrika vertrek (26/12) nog een blog te typen, waarin ik jullie alles zal vertellen over onze voorbereidingen naar Kerstmis toe en wat ons daarnaast nog bezig houdt!

Tot snel!