Afscheid van Lufubu in stijl!

12 08 2011

Ons laatste weekend in Lufubu. Uitstap naar de watervallen van Tumbatsjushi (zo?n 30m hoog), een voorsmaakje van de grotere versie in Livingstone. In een natuurlijk zwembadje konden we heerlijk genieten van een verfrissende duik want na 3 weken hard labeur was dat meer dan welgekomen. De verplaatsing gebeurt nog steeds met de pickup: we worden allemaal ingeladen in de laadbak, wind in de haren, put in, put uit… Geen betere manier om van Zambiaans transport te genieten!

Zondag namen we afscheid van het dorp tijdens de 4(!!!) uur durende mis. Tot onze verbazing zijn die uren voorbij gevlogen, vooral dankzij de grote afwisseling met zingen en dansen, kakelende kippen die cadeau worden gedaan, samen met lading pindanoten en kasaba. We hadden ook allemaal onze tsjitenga aangetrokken die we op de markt hebben aangeschaft. De reacties waren geweldig: ?nu zijn jullie echte zambiaantjes?. Tof complimentje!Ongelooflijk hoe hartverwarmend zo’n afscheid is. Iedereen komt ons de hand schudden en leeft in de volle overtuiging dat we mekaar ‘ooit’ nog wel eens weerzien… In de namiddag speelden we nog een laatste keer met de kinderen tijdens oratory. De vorige speelsessies werpen hun vruchten af: de spelletjes gaan steeds vlotter, dansjes en ons Lufubulied worden spontaan ingezet. Ballonnen vallen hier ook bijzonder in de smaak. We hebben ondertussen een stelletje stalkers die voortdurend om ‘balloonieballoonie’ smeken. Al het materiaal hebben we trouwens aan Fr Chester toevertrouwd zodat alles op de juiste plek terecht komt.

 

Maandag was er nog een laatste voormiddag werk gepland. Die bleek weer typisch Zambiaans: onze ploegbaas kwam maar niet opdagen… We hebben dan maar een collectief handwasmomentje ingelast. Uiteindelijk toch nog 2 uurtjes gewerkt: stenen halen voor de metsers en de laatste likjes verf op de metaalconstructie gezet. Ook nog een ezelritje tussendoor voor Elise, An, Ann en Liesl. Toch niet helemaal hetzelfde als paardrijden maar wel gezellig! De namiddag stond helemaal in teken van opkuisen en inpakken. In de keuken werd er druk gekokkereld om ’s avonds het laatste avondmaal te kunnen nuttigen: bbq, rijst, belgische frietjes (2 keer gebakken!). Het cadeaupakket met chocolade en drank werd bijzonder geapprecieerd en met zekere snelheid verorberd bij het kampvuur. Een waardige afsluiter!!

Gisteren hebben we onze 1000km gebold richting Lusaka. Ons vervoer bleek in panne gevallen waardoor we met 2 pickups de weg moesten afleggen: 14uur met z’n zevenen op 4 vierkante meter. Deze ervaring valt gewoonweg niet te beschrijven… De ontvangst in Bauleni met een groentenrijk avondmaal en lachende salesianen gaf weer wat nieuwe energie om de rugzak te maken voor ons vertrek richting Livingstone (en de bijhorende busrit)… Tot de volgende blog!!

Advertenties




Dansende muzungu’s en dankbare Zambianen!

8 08 2011

Woensdag gewone werkdag op de werf, koeien herderen voor Ann en Winke, melken voor Mattias. Ondertussen voor ons the usual stuff geworden. Het zal raar zijn om terug thuis de melk uit de frigo te halen of naar de slager te lopen om een stukje vlees. Het doet een mens toch nadenken hoe comfortabel en makkelijk ons westerse leventje is… Ik ben benieuwd hoe lang we ons bewust gaan blijven van die gedachte, want de verleiding is groot om in oude gewoontes en vanzelfsprekendheden te hervallen…

 

Je weet het of je weet het niet maar wanneer hier iemand van de gemeenschap verhuist, wordt dat uitgebreid gevierd. Dat hebben we donderdag van dichtbij mogen meemaken. Deacon Chris (noem hem gerust de schooldirecteur hier) vertrekt volgende week naar Malawi op missie. Er werd een priester-gastspreker uitgenodigd voor een spirituele voormiddag. Twee speeches van uurtje over geloof, hoe we als mens deel uitmaken van het Koninkrijk en (het stokpaardje van velen hier) hiv en aids. Dan nog wat tijd voor persoonlijke reflectie en biecht. Ik moet eerlijk bekennen dat we dat stukje aan ons hebben laten voorbij gaan. Die tijd hebben we nuttig besteed aan de voorbereiding van onze act ?how to become a Zambian ? 10 lessen? voor het feest ?s avonds. Twee volle dagen zijn de studenten in de weer geweest om een maaltijd te voorzien. Een waar culinair genot naar Zambiaanse normen:  gebakken kip, rijst, kool en worteltjes, tomatensausje. Niet te vergeten de gebakken pindanootjes , bananen en cake! De avond zelf was trouwens ook een echte voltreffer. Zang, sketches , dans, cadeautjes, knuffels en warme groeten, … De Zambianen weten perfect hoe iemand hartelijk te verwarmen. Na het avondwoordje werd de dansvloer officieel geopend en werd er heel wat ?afgeshaked? (over onvoorstelbare heupflexibiliteit gesproken; voor wie het eens proberen wil, niet gemakkelijk…). Er werd toen ook nog een zelfgebrouwen goedje geserveerd maar dat is naar mijn bescheiden mening gewoon niet te drinken… Stipt halfeen ging de muiziek uit en namen we afscheid van een deel van de studenten. De vakantie start en sommigen springen dan vrijdagochtend om 5u op de bus om naar huis te gaan voor enkele weken. Voor ons ook meer dan tijd om ons bed op te zoeken want enkele uren later werden we fris en monter op de werf verwacht. Met kleine oogjes stonden we dan vanmorgen met z?n allen te schuppen, kruiwagen, harken, metsen, …. Ik bedacht me dat we best trots mogen zijn op de talrijke kubieke meters die we verzet hebben de afgelopen drie weken! Maandagvoormiddag plannen we nog een laatste werkmomentje, nog even alles geven om nadien het touristische Zambia te verkennen…





Zalige foto’s waar iedereen op zat te wachten..

4 08 2011

 

Gisteren rolden er enkele nieuwe foto’s binnen via de mail. Ik voegde ze toe aan de photo gallery die je vindt onder de link naar de ‘kiekjes voor nieuwsgierigen’.  Ga er dus zeker een kijkje nemen, maar bij deze alvast een voorsmaakje van An D. en Bavo.  Zou 16 augustus niet wat te snel komen voor deze bende?

 

 

 

 





Wist je dat…

3 08 2011

  • Elise de meest ontwikkelde biceps heeft op 3 weken tijd?
  • Laurien vooral haar katten mist?
  • Bavo en Mattias energie te over hebben en daarom ’s avonds een toertje gaan lopen samen?
  • Ann enorm twijfelt of ze wel of geen vlechtjes in haar haar wil?
  • Liesl wil bewijzen dat ook vrouwen hard kunnen werken?
  • Winke heel hard lijkt op de nicht van Father Chester?
  • An een apart effect heeft op de melkproductie van de koeien alhier?




Living the Zambian way..

3 08 2011

Maandag 01-08:

feestdag in Zambia ter gelegenheid van de Farmer’s Day. Met goede moed opgestaan, bleek dat de twee bricklayers (metsers) zich ook onder de landbouwnoemer beschouwden en dus niet zijn komen opdagen. Weeral een mooi voorbeeld van ‘living the Zambian life”. Bavo en An startten met goede moed aan een tweede reeks koeherderen en zouden dus in de late namiddag terugkeren. Bqvo ontpopte zich tot een ware boomklimmer terwijl An dit alles op gevoelige plaat mocht vastleggen. Laurien hield zich vol goede moed bezig met onze chefkok en vriend Bernard in de keuken en zorgde zo voor een heerlijk middagmaal. De rest van de groep werd verdeeld in een harkteam, steenopraapteam en kuisteam. Na deze taken vervolgden zij de dag vol goede moed onder de studenten, waarbij er in de groententuintjes werd gewerkt, een handje werd toegestoken met de was, ….  We sloten de dag af met een avondwoordje van Elise aan een hartverwarmend kampvuur.

Dinsdagochtend stonden we (althans de meesten onder ons) vol goede moed op. Vandaag waren Mattias en Elise van koeiendienst en keerden pikzwart terug! De exacte reden daarvan is nog steeds niet achterhaald. De anderen hebben zich vol goede moed in het zweet gewerkt met zand en stenen verplaatsen, compacten (voor het geval dit nog niet helemaal duidelijk is: dat gaat om het aanstampen van de onderlaag waar later de vloer op zal gegoten worden; belangrijk  maar zwaar en vermoeiend taakje). Ondertussen staat ook in de helft van de funderingsleuven al een rij stenen van 3 hoog. Men zou zowaar denken dat er schot in de zaak komt J. Nu op adem komen om straks onze voeten onder tafel te schuiven en vol goede moed ons bordje nshima leeg te eten (wat bij enkelen een ware opgave begint te worden).

Liefs,

Wij.

Ps: een ietwat late maar daarom niet minder gemeende gelukkige verjaardag aan de mama van Mattias en de neef van Liesl… Walektuma!





Nog wat kiekjes uit Lufubu

1 08 2011





Werken op z’n Zambiaans: Panono Panono!

1 08 2011

Een schets van donderdag en vrijdag: twee productieve dagen op de werf! De ondergrond ligt nu helemaal (of toch zo goed als) waterpas. Hard werk: kruiwagens grond en stenen aanbrengen, uitgooien en aandrukken. En dat alles zonder enig machinaal geweld! De eerste stenen die deel uitmaken van de fundering werden vrijdagnamiddag vakkundig gemetst. Nu begint het echt te worden. Al moeten we er meteen bij vermelden dat het hoogst onwaarschijnlijk is dat we de muren afgewerkt zullen achterlaten… Hier zeggen ze “panono panono” (ofte “bit by bit”) en we proberen ons aan te passen aan het Zambiaanse ritme. Naast de werfactiviteiten gebeuren ook nog heel wat andere dingen: zo zijn vader en moeder (Mattias & Liesl) donderdag mee gaan veedrijven en bleven de kindertjes achter onder het alziend oog van Father Chester. Voor de bezorgde ouders: vanavond lag iedereen vroeg in bed, uitgeteld van een zware werkweek (misschien een tip voor na de terugkomst in het Belgenland?!)

Weekend nummer drie ondertussen: zaterdag groot Mutomboko feest vol folklore en traditie (en ook wel veel wachten). De chief trekt dan met duizenden volgelingen naar de rivier om er offers te brengen aan de geesten. Nadien wordt iedereen vergast op ellenlange speeches en traditionele dans. Wij kregen gezelschap van enkele studenten uit de school hier die ons rondleidden en veilig van plaats naar plaats loodsten. Elise heeft zich ondertussen ontpopt tot een ware reporter (Lois Lane is er niks tegen): op-de-kop-getikt-perskaartje de lucht in en maar foto’s maken! Iedereen bij het vallen van de avond terug veilig in de pickup geladen, richting ons ‘hotel’. Zondag is misdag hier, dus vanmorgen samen naar de kerk om zo gezegend aan een speelpleinnamiddag te beginnen. Spelletjes werden voorbereid, materiaal bij elkaar gezocht, dansjes ingeoefend. We hebben zelfs een echte muzungumix! Straks nog een avondwoordje en op tijd bedje in… want morgenvroeg 7u begint de laatste werkweek hier in Lufubu… Tijd om nog eens een tandje bij te steken! Tot de volgende blog (al zijn die momentjes onvoorspelbaar, we doen ons uiterste best om jullie regelmatig te verrassen met een berichtje)… x