TOP TEAM PACO!

27 07 2018

De week is voorbij gevlogen, de cursus zit er op. Naar Afrikaanse gewoonte kwam iedereen op zijn gemakje aan. Met amper een uurtje vertraging gingen we van start! Er werd de hele week vooral hard gespeeld. Sommige spelletjes zoals telefoontje waren nogal moeilijk te begrijpen maar uiteindelijk was iedereen wel steeds mee. Het was zalig om te zien hoe hard de cursisten genoten van elk nieuw spelletje en zich steeds opnieuw voor de volle 100% gaven!

Eten werd voorzien door de 2 cooking ladies van het centrum, het was dus een hele week plaatselijke kost: nschima, een deegachtig iets gemaakt van maismeel, dat je met je handen eet, net als de groentjes en de kip of de vis die erbij hoorden. We werden er met de dag beter in. Smullen was het!

En ’s avonds was het weer elke keer genieten met zambiaanse muziek, dans, drums aan het kampvuur, interculturele avond, we lieten ons met plezier onderdompelen in de plaatselijke cultuur!

Om de cursus af te sluiten en de cursisten nog een onvergetelijke dag te kunnen geven, besloten we om hen mee te nemen naar Samfya beach. Een strand hier zo’n 80km vandaan. Het was even spannend toen we Mansa met de schoolbus verlieten want de road tax was al 2 maanden vervallen maar na wat Bemba-talk van de Brother mochten we toch doorrijden. Aan het strand was het genieten van zon, zee, strand en een plaatselijk pintje!

Gisteren namen we afscheid van ons topgroepje cursisten en brachten we hen persoonlijk naar huis. Gelukkig was het geen definitief afscheid en zien we hen nog terug op het speelplein de komende week.

Nu staat het weekend voor de deur en vertrekken we naar Umotoboko, een ceremonie van het Lunda-volk…

Advertenties




Pijntjes overal…

26 07 2018

De eerste dagen werken zijn achter de rug. We zijn begonnen aan de bouw van een tweede huis in Ichiloto waar de jongens een studeer/onspanningsruimte krijgen en waar een kamer komt om daar vrijwilligers te laten slapen. We waren allemaal heel erg enthousiast wanneer we dit te horen kregen. De eerste dagen werk begonnen we dan ook vol enthousiasme en vol goede moed. Na de eerste dag gras wegkappen (klinkt minder zwaar dan het was) zagen we het nog steeds zitten. De eerste blaren verschenen al op de handen en de eerste armspieren werden al eens op de proef gesteld. Na de tweede dag fundering uitgraven (alles met de hand uitkappen en uitgraven) voelden we onze rug al meer, de blaren gingen open en de armspieren bleven maar groeien.
De komende weken gaan we verder met uitgraven, ingraven, cement maken, bouwen,…

Wist je dat…

– Maria echt overal pindakaas op doet.
– Jasper niet kan kijken naar een film zonder in slaap te vallen.
– Raf geen yoga kan (alhoewel we het niet zeker zijn en we denken dat het een fobie is).
– Leen de grootste boerin van de groep is.
– Rayan zijn handen het meest afzien, maar ondanks zijn eigen pijntjes de rest ook helpt om pijntjes op te lossen.
– Jozefien nu weet hoe een Afrikaanse dokter werkt.
– Elise de raarste posities aanneemt en ook de raarste opmerkingen kan geven, op de raarste momenten.





Tijd voor het serieuze werk.

21 07 2018

Voor iedereen die het graag wil weten, we zijn goed aangekomen in Kabwe. De deze keer 5 uur durende rit naar Lusaka duurde slechts 6 uur en 45 minuten in het meest oncomfortable busje ooit. De rit naar Kabwe die normaal maar 1 uur en een half duurt, deden we in 3 uur.

De eerste avond in Kabwe begon al met een kleine verhuis. Het toilet bij de meisjes wou niet ‘flushen’. Vol goede moed verhuisden we naar een andere kamer waar het toilet lekte. Nu wachten we af tot maandag wat het verdict is, verhuizen of blijven.

De eerste kennismaking in Makululu is ook al gebeurd. Als muzungu’s (blanken) konden we niet onopgemerkt door Makululu gaan. Na vele handjes geven, de weg kwijt te zijn en een achtervolging van veel kindjes kwamen we aan in Icholoto. Daar starten we komende week met het serieuze werk. We houden jullie zeker op de hoogte van alles wat we doen en van de stoten die we uithalen.

Wist je dat…

– Jasper echt wel de meest lompe persoon in de groep is. De keren dat hij al bijna gestruikeld is, kunnen we niet meer tellen.
– Wij samen de Lukaku family genoemd worden (we begrijpen de gelijkenis niet echt).
– Rayan vergeleken wordt met Ryan air. Het is wel makkelijk te onthouden zo.
– Elise haar hoofd confituurpotbestendig is.
– Raf de meest aanstekelijke en aangename lach heeft en ook wel alles erg leuk en grappig vindt.
– Maria de beste playbackSTER is met de nodige danspasjes erbij.
– Jozefien gewoon 2 keer deze reis haar droom heeft waargemaakt.
– Leen haar blond haar nogal fascinerend is. Zeker om aan te trekken.





Getting ready for TEAM PACO!

19 07 2018

De voorbije dagen hebben we de tijd genomen om Mansa en vooral het centrum van Don Bosco te leren kennen. De weg naar de shoprite om lekkers te gaan halen, kennen we al zeer goed! In het centrum zijn we al goed gekend, van overal horen we de hele tijd ‘Tine! Lisa! Hanne!’ We hebben ook de tijd genomen om mee te draaien in het bestaande ‘oratory’, hier komen elke namiddag een 50tal kids uit de buurt spelen, hun Engels is niet zo goed dus ze krijgen ook een half uurtje Engelse les, en wij schaven ondertussen ons Bemba beetje bij beetje bij.

Nu kijken we uit naar de training course die morgen zal beginnen, de inkopen zijn gedaan, afspraken met de kookploeg gemaakt. Father heeft cursisten uit de omliggende dorpjes verzamelt, hoeveel het er precies zijn, zullen we morgen zien. En om hoe laat we effectief kunnen beginnen ook…





Dit is de allereerste keer…

17 07 2018

Zaterdag vertrokken we vol goede moed naar Zambia, met enkele traantjes en veel glimlachen. Onze eerste nacht in Lusaka begon al met een lichte ontgoocheling aangezien Kroatië niet gewonnen heeft bij het wereldkampioenschap. Maar we lieten het niet aan ons hart komen en maakten er een gezellige avond van samen met de meisje van Team Paco. Onze 6 uur durende tocht naar Livingstone heeft slechts 8 uur in beslag genomen, maar we zijn goed aangekomen en hebben ons hier al helemaal geïnstalleerd. Komende dagen genieten we nog van het mooie (lees: bewolkt met af en toe zon) weer en van alle leuke activiteiten.

Wist je dat…

– Jasper het teleurstellend vindt dat hij niet ondersteboven hangt ook al zitten we aan de andere kant van de wereld.
– Elise een aparte stijl van wandelen heeft op de loopband in de luchthaven.
– Jozefien haar grootste droom is uitgekomen.
– Raf gezien werd als het lief van Jozefien.
– Leen het best kan souvenir shoppen (lees: ze had haast niks mee en kon de verleiding goed weerstaan)
– Rayan best wel al veel vrienden gemaakt heeft hier.
– Maria al eens ten huwelijk gevraagd is in de bus. Ze heeft neen gezegd.





Veilig gearriveerd in Mansa!

17 07 2018

Mulishani muzungu!

Na een lange vlucht zijn we veilig geland in Lusaka. Daar mochten we overnachten in het provinciaal huis bij de paters van Don Bosco. Maandagochtend werden we ’s morgens om 5 uur verwacht aan de auto die ons veilig in Mansa zou brengen. Eens op onze eindbestemming bezochten we al onmiddellijk ‘Shoprite’ (warenhuis) en enkele lokale winkeltjes. We maakten kennis met andere vrijwilligers, er verblijven 5 vrijwilligers uit Duitsland en 1 vrijwilligster uit Italië. Enkele van hen zijn hier sinds september 2017, zo goed als ingeburgerd en hebben ons al goed geholpen.. Spinnen ;), prepaidkaarten, internet,..

Vandaag (dinsdag) werden we voorgesteld aan de leerlingen van de Secundairy Don Bosco school & overlopen we nogmaals onze cursus!

Op het plan staat:

Woensdag of donderdag: kennismaken met de cursisten en Mansa verkennen!

Tot de volgende!!

Hanne, Tine & Lisa





9 07 2018

Mansa, wij komen er aan!

Mansa, Mansa, wij zijn onderweg! Mansa, Mansa, wij zijn onderweg! Het is nog 5dagen voor we vertrekken maar de goesting om te vertrekken is alvast heel groot.
Volg hier onze verhalen vanaf zaterdag 14 juli

We zullen geregeld iets proberen te posten. Natuurlijk is dit afhankelijk van de kwaliteit van het internet ter plaatse. Maar geen nieuws is meestal goed nieuws. Dus we maken er een anyway een geweldige ervaring van.