Back to work

24 01 2018

Hallo!

Lang geleden, maar ik ben hier nog steeds! Zoals ik vorige keer vertelde ben ik samen met Lianne en Sharon Zuid-Afrika gaan verkennen! De voorbije weken was het hier namelijk zomervakantie, wat ervoor zorgde dat de meeste jongeren van het project thuis waren, de scholen waren ook toe en ook de office was een tijdje toe. Weinig te beleven hier, dus het ideale moment om zelf eventjes een break te nemen.
We wilden graag zoveel mogelijk van Zuid-Afrika zien, dus kozen we ervoor een auto te huren. Met deze auto zijn we heel wat plaatsen afgegaan van het oosten (Durban) tot het westen (Kaapstad) van Zuid-Afrika! Om terug te keren namen we de Shosholoza nachttrein naar Johannesburg, gekend om zijn vertragingen. En ja hoor met 6 uur vertraging kwamen we uiteindelijk na 32u reizen aan in Johannesburg! Foto’s volgen nog!

Na een vermoeiende reis kwamen we vrijdag terug in ons thuisstadje aan. We werden meteen overwelmd met informatie, er waren namelijk heel wat veranderingen gebeurd terwijl wij weg waren. Zo was het eerste schokkende nieuws dat de special needs class er niet meer is. Volgens de overheid was namelijk het papierwerk niet helemaal in orde. In de special needs class kregen zo’n 15 leerlingen de kans om op hun eigen tempo, met meer individuele begeleiding progressie te maken. Voor velen van hen was deze klas cruciaal voor hun ontwikkeling, aangezien naar leerproblemen, mentale/fysieke beperkingen in Swaziland nauwelijks omgekeken wordt. Wat er nu met deze leerlingen zal gebeuren is een vraag dat ons erg bezighoudt!

Vrijdag wilden we ook meteen terug wat jongens zien dus liepen we langs enjabulweni. Daar kregen we te horen dat er slechts twee jongens waren. Al de andere jongens waren ofwel thuis ofwel in één van de andere huizen. Het enjabulweni huis zou met nieuwe jongeren opgevuld worden. Dit nieuws kwam heel onverwacht. Van verschillende mensen kregen we te horen dat de jongens die nog thuis zijn, niet meer terug zouden komen. Gelukkig bleek dit achteraf gezien niet helemaal te kloppen. Een deel van de jongens zagen we intussen wel terug, maar een deel zouden wel echt geen deel meer uitmaken van het project 😦

Deze week gingen de scholen terug open. Dit zou normaal betekenen dat we ons vaste programma terug opnemen. Doordat de special needs class nu gesloten zal zijn is dit helaas niet mogelijk. We zullen dus op zoek moeten naar een andere weekinvulling. Vermoedelijk sta ik de komende maanden nog deels in de kleuterschool. Ook ga ik kijken wat mijn mogelijkheden zijn om meer te helpen bij het lesgeven in de kleuterjufopleiding. Ik kreeg van de leerlingen van vorig schooljaar een typisch Swazi-geschenkje, dus ik moet het wel goed gedaan hebben :D. Verder kijk ik of ik Lianne kan helpen in de brugschool, zij werkt met alle klassen rond ‘lezen’. De vrijwilligster die haar normaal hielp startte namelijk haar studies in Zuid-Afrika. Het carepoint zal ook nog verder lopen, enkel zal er gekeken moeten worden op welke dag(en) dit mogelijk zal zijn. Ten slotte kijken we samen met de organisatie of we verder kunnen samenzitten omtrent het uitbreiden en verbeteren van hun reïntegratieplan.

Voorbije weekend was superfijn! We wandelden helemaal tot Sikunjana (één van de huizen waarin nu heel veel jongeren verblijven). We konden zo wat bijpraten met de jongens en hebben heel wat gekaart met hen! Het was zo fijn dat we de volgende dag nog maar eens tot daar gewandeld zijn! De jongens hebben mij ineens op mijn meest onflaterendst gezien, aangezien het superwarm is en wandelen tot daar betekende dat ik met een knalrood bezweet hoofd aankwam!

De komende dagen worden voor mij heel erg druk! De school startte al, maar de leerkrachten komen pas volgende week. Dit wilt zeggen dat er de komende dagen wel kleuters zullen zijn, maar geen leerkrachten. Last minute hoorde ik dat ik een programma voor hen moet voorzien, maar ik heb nog geen flauw idee hoeveel er zullen zijn en de kans is groot dat een deel van hen geen Engels spreekt. Dat wordt spannend!
Voor dat ik jullie laat nog snel even goed nieuws! Na 4 maanden hebben we eindelijk een auto gekregen. Nu kunnen we alle huizen doorheen de week bezoeken en moeten we geen geklaag van de jongens meer aanhoren :D. Ennn na 4 maanden ga ik eindelijk mijn ouders nog eens zien!! Komende zondag komen zij eraan en zal ik hen hier alles laten zien!

Tot snel!

Advertenties




Enkele foto’s…

3 01 2018

IMG_2339

puzzelen @ oratory

IMG_2315IMG_2345IMG_2316

IMG_3015

Dansgroep Trap stars op een fundraising function

IMG_2375

Enkele meisjes voor huis 1

IMG_3396

fotoshoot in de kamer

IMG_2310IMG_2311

Onze stek

IMG_8150

Miranda en ik in ons chitenge kleedje