Afscheid nemen bestaat niet…

12 08 2017

Deze week zijn er nogal wat traantjes gevloeid en niet alleen bij de kindjes maar ook bij ons. Eerst moesten we afscheid nemen in Ichiloto. We kregen een mooie bedankingsspeech van Mother Fickael en toen liep het al mis. Dezelfde dag gingen we ook bij Moses langs, een jongen met een beperking in Makululu. Kortom het was een emotionele dag. Maar het was nog niet gedaan. Later in de week namen we ook afscheid op het speelplein in Kabwe. Als eerste zongen alle kids samen een liedje voor ons en daar liep het al mis. We werden uitgebreid bedankt, we hebben ook zelf gespeecht en kregen een cadeautje :). Tussen het snotteren door, hebben we ontzettend veel knuffels gegeven. En dan nog als laatste het afscheid in de community. Afscheid van onze mede Poolse vrijwilligsters, van de broertjes en van de papa’s.

Ondertussen zijn we veilig aangekomen in Livingstone en hebben we al onze eerste toeristische activiteiten gedaan, de eerste souvenirs geshopt en de eerste dieren gezien! Er wachten ons nog enkele spannende en leuke dagen. En dan een lange rit richting huis.

Wist je dat…

– Jirky de kleinste van de groep is maar de grootste wener is.
– Louise haar camera vergeten opladen is (gelukkig was er nog een camera
mee)
– Jozefien het aantrekkelijkste bloed heeft (op vlak van muggen dan)
– Ine ’s nachts de trein keiluid hoort terwijl iedereen erdoor slaapt.
– Karlijn toch enkele articulatieproblemen heeft op vlak van videochatten.
– Lisa op een rare manier videochat (al liggend met haar benen omhoog)
– Hannah zal doodgaan aangezien ze jack speelde tijdens het titanic
momentje.

P.S. Nu zijn we echt bijna thuis…

Advertenties




7 08 2017

Afgelopen week hebben een aantal belangrijke mensen ons pad gekruist. Zo namen we afscheid van father Mathew en kwamen we te weten dat hij eigenlijk een BKP is, een Bekende Katholieke Pool. Daarnaast kwam DE bisschop van Kabwe (die ook een salesiaan van Don Bosco is) op bezoek. We hadden het geluk dat hij ’s avonds bleef eten (wat wil zeggen geen toast maar warm eten) en dat we de volgende dag mee mochten lunchen en dus ook weer aanschuiven aan het feestmaal.

Naast bekende mensen zijn er opnieuw weer enkele dingen gebeurd. Ons werk in Ichiloto, Makululu, zit er bijna op. Ondertussen hebben we al wat extra werk kunnen doen in Kabwe. De poort was dringend aan verfrissing toe en daar hebben wij voor gezorgd.
Naast werken hebben we natuurlijk ook wat vrije tijd genomen. Op weg terug van een avondje uit eten, zagen we een brandje uitbreken. Iets later konden we het een heuse BRAND noemen. Blijkbaar twee marktkramers die ruzie kregen en de een besloot dan maar de ander zijn kraam in brand te steken. Er waren al veel problemen met de electriciteit hier, maar die avond nog meer.

Deze week werken we alles nog af, genieten we van de kids en van Kabwe. We maken ons klaar om afscheid te nemen van alles hier in Kabwe, want vrijdag vertrekken we op een lange busrit richting het prachtige Livingstone.

Wist je dat….

– Jirky hier officieel Kiki heet.
– Louise echt wel bang is in het donker (zeker van de 7 zwartjes in de badkamer)
– Ine op het punt staat om een schattig kindje van hier mee te nemen (we doen er alles aan om haar tegen te houden)
– Jozefien hier ontzettend veel naamgenoten heeft en daardoor dus best onthouden wordt.
– Hannah een ontzettend grote angst heeft voor de achtpotige diertjes hier (zelfs als we het uitspreken krijgt ze het moeilijk)
– Karlijn een grote verkoudheid heeft (het is hier dan ook winter he)
– Lisa probeerde mee te spelen in het Zambiaans orkest (klemtoon op proberen, haar ritme was nogal apart)

P.S. We kijken er helemaal niet naar uit om hier afscheid te nemen, maar het moet.
P.S.S. Morgen eten we geit. Lisa, Jirky en Hannah zagen hoe de geit geslacht werd.





Poliwood in Zambia…

7 08 2017

Afgelopen week hebben een aantal belangrijke mensen ons pad gekruist. Zo namen we afscheid van father Mathew en kwamen we te weten dat hij eigenlijk een BKP is, een Bekende Katholieke Pool. Daarnaast kwam DE bisschop van Kabwe (die ook een salesiaan van Don Bosco is) op bezoek. We hadden het geluk dat hij ’s avonds bleef eten (wat wil zeggen geen toast maar warm eten) en dat we de volgende dag mee mochten lunchen en dus ook weer aanschuiven aan het feestmaal.

Naast bekende mensen zijn er opnieuw weer enkele dingen gebeurd. Ons werk in Ichiloto, Makululu, zit er bijna op. Ondertussen hebben we al wat extra werk kunnen doen in Kabwe. De poort was dringend aan verfrissing toe en daar hebben wij voor gezorgd.
Naast werken hebben we natuurlijk ook wat vrije tijd genomen. Op weg terug van een avondje uit eten, zagen we een brandje uitbreken. Iets later konden we het een heuse BRAND noemen. Blijkbaar twee marktkramers die ruzie kregen en de een besloot dan maar de ander zijn kraam in brand te steken. Er waren al veel problemen met de elektriciteit hier, maar die avond nog meer.

Deze week werken we alles nog af, genieten we van de kids en van Kabwe. We maken ons klaar om afscheid te nemen van alles hier in Kabwe, want vrijdag vertrekken we op een lange busrit richting het prachtige Livingstone.

Wist je dat….

– Jirky hier officieel Kiki heet.
– Louise echt wel bang is in het donker (zeker van de 7 zwartjes in de
badkamer)
– Ine op het punt staat om een schattig kindje van hier mee te nemen (we
doen er alles aan om haar tegen te houden)
– Jozefien hier ontzettend veel naamgenoten heeft en daardoor dus best
onthouden wordt.
– Hannah een ontzettend grote angst heeft voor de achtpotige diertjes hier
(zelfs als we het uitspreken krijgt ze het moeilijk)
– Karlijn een grote verkoudheid heeft (het is hier dan ook winter he)
– Lisa probeerde mee te spelen in het Zambiaans orkest (klemtoon op
proberen, haar ritme was nogal apart)

P.S. We kijken er helemaal niet naar uit om hier afscheid te nemen, maar het moet.
P.S.S. Morgen eten we geit. Hannah, Jirky en Lisa zagen hoe de geit geslacht werd in de tuin.